Skip to main content

ஆசிரியரே நாட்டின் வேர்

ஆசிரியரே  நாட்டின்  வேர்

பாவலர் கருமலைத்தமிழாழன்

கல்லாகச்   சேர்த்தவரை   வகுப்ப   றையில்

—–களிமண்ணாய்   விட்டவரைப்   பொறுமை   யாக

நல்லதொரு   சிற்பமாக   வடித்த   ளித்தும்

—-நல்லதொரு   உருவமாகப்   பிடித்த  ளித்தும்

நல்லவனாய்   வல்லவனாய்   மாற்றித்   தந்தும்

—-நல்லவற்றைத்   தீயவற்றை   உணர   வைத்தும்

மெல்லமெல்ல   அறிவூட்டி   உயர   வைக்கும்

—–மேன்மையான   ஆசிரியர்க்   கீடு   முண்டோ !

பள்ளிதனில்   புடம்போட்ட   தங்க   மாகப்

—–பண்புதனை   மனத்திற்குள்   பதித்த   தாலே

வெள்ளையனைக்   காந்தியண்ணல்  அகிம்சை   தன்னில்

—–வெளியேற்றி   உலகத்தை   வியக்க  வைத்தார்

கொள்ளையிட்டுச்   சுரண்டுகின்ற   தன்ன   லத்தைக்

—–கொண்டிடாமல்   பொதுநலமே   கொள்கை  யென்று

கள்ளமில்லா   நேருபோன்ற   தலைவ   ரெல்லாம்

—–கண்முன்னே   நாடுயர்த்தி   ஆட்சி   செய்தார் !

உயர்வான   குணந்தன்னைக்   கடமை   தன்னை

—–ஊட்டியூட்டி   வகுப்பறையில்   வளர்க்கா   விட்டால்

அயர்வின்றி   உழைக்கின்ற   தொழிலா  ளர்கள்

—–ஆக்கத்தை   விதைக்கின்ற   முதலீட்   டாளர்

கயமையின்றி   நாடுதன்னை   உயர்த்து   தற்கே

—–கண்முன்னே   ஒருவருமே   இருக்க   மாட்டார்

வயலுழுது   வளம்கொடுக்கும்   உழவன்   போன்று

—–வாழ்வளிக்கும்   ஆசானே   நாட்டின்  வேராம் !

1526729_10203064050242534_5043997524968278887_n

அன்னை

அன்னை

பாவலர்  கருமலைத்தமிழாழன்

1526729_10203064050242534_5043997524968278887_n

அன்னைக்கு   மாற்றுண்டோ   அம்மா   என்னும்

                     அமுதச்சொல்   சுவைதனுக்கே   ஈடு   முண்டோ

தன்வயிற்றுள்   பத்துமாதம்   சுமந்து   பெற்று

தன்குருதி   பாலாக்கி   ஊட்டி   விட்டு

          பொன்னான   குழந்தைகுடல்   ஏற்கும்   வண்ணம்

                         பொழுதெல்லாம்   பத்தியத்தில்   உணவு   உண்டு

    தன்வயிறு   காய்ந்தபோதும்   பிள்ளை   கட்குத்

                    தந்துணவு   மகிழ்பவளே   அன்பு   அன்னை !

          தவழ்ந்துவரும்   குழந்தையதன்   அழகு   பார்த்து

                        தத்திதத்தி   நடைபயிலும்   எழிலைப்   பார்த்து

குவளைமலர்   கண்விரிய   முத்த   மிட்டு

                          கூடியுள்ளோர்   கண்ணேறு    கழித்துப்  போட்டு

தவறிசிறு   எறும்புகடித்   கழுத   போது

                            தன்னுடலும்   மனம்பதற   வாரி   யணைத்து

                    தவமியற்றும்   கவனமுடன்   நாளும்   வளர்த்துத்

                                     தலைநிமிர்த்தி   மகிழ்பவளே    அன்பு   அன்னை !

மருமகளின்   அணைப்பிற்குள்   மகனும்   வீழ்ந்து

          மனம்நோக   மொழிகளினை   உதிர்த்த   போதும்

    அரும்பெயரன்   பெயர்த்தியொடு    அகம்ம   கிழ்ந்தே

  அழகான   குடும்பமெனக்   கட்டிக்   காத்துப்

பெருமையினை    நிலைநிறுத்த   ஏள   னத்தை

                         பெருமூச்ச   தனில்விழுங்கி   நகைமு   கத்தில்

                                                          திருவாக   இல்லத்தின்    தீப    மாக

திகழ்ந்துவழி   காட்டுபவள்    அன்பு   அன்னை !

WELCOME   TO

karumalaithamizhazhan website!

If you like this site

please help and make click on any of these Buttons!